“We hebben mensen nodig die luisteren”

Maandag 11 oktober is Coming Out Day. Op deze dag willen we benadrukken dat iedereen het hele jaar door zichzelf moet kunnen zijn. Het is een dag waarop er extra aandacht is voor mensen die willen vertellen dat ze bijvoorbeeld homo, lesbisch of biseksueel zijn. ‘Jezelf zijn en houden van wie je wil. Iedereen moet zich thuis en veilig voelen in Vlaardingen.’ Dat is het motto van Vlaardingen Regenboogstad. In het kader van Coming Out Day delen we op 6 en 13 oktober een persoonlijk gesprek met een Vlaardinger.

20211006_Bassel Thaher_foto 2 © Maarten RoukemaIn 2015 vlucht Bassel Thaher vanuit Syrië naar Libanon. Met hulp van de UNHCR – de VN-Vluchtelingenorganisatie – krijgt hij in 2017 de mogelijkheid asiel aan te vragen in Nederland. “Het maakte me eerlijk gezegd niet uit waar ik naar toe zou gaan, als ik er maar veilig mijzelf zou mogen zijn. Wel had ik voorkeur voor een land waar Engels wordt gesproken. Ik ben blij dat ik hier ben. Het gaat steeds beter met me. 
 
Als kind voelde ik al dat ik op de verkeerde plek ben geboren. Ik was anders. Ik voelde me een buitenbeentje. Dat uitte zich in de muziek die ik luister, de boeken die ik lees, de programma’s die ik kijk, de manier waarop ik leef, wíl leven. Met respect voor elkaar, ongeacht geloof, seksuele geaardheid of gender. In het Midden Oosten kan dat niet, daar heb je die vrijheid niet. Vrouwen hebben er minder rechten en homoseksualiteit wordt niet geaccepteerd. Uit zelfbescherming hield ik mijn anders-denken en anders-zijn, verborgen. Van binnen bloedde ik en bijna verloor ik mijzelf. Ik heb heel wat moeten overwinnen om te kiezen voor wie ik ben.

Wanneer ik uit de kast ben gekomen? In 2019 had ik een videocall met mijn oudste zus. Ik was haar gevraag ‘Heb je al een leuke vrouw ontmoet? Wanneer ga je trouwen?’ al een tijdje zat en vroeg haar naar mij te luisteren zonder tussendoor vragen te stellen of adviezen te geven. Ik vertelde haar: ‘I am gay’ en met wetenschappelijke onderbouwing legde ik haar uit dat ik dus niet ziek ben en dat er niks mis is met mij. En ze luisterde. ‘Neem je tijd,’ zei ik tot slot en ik gaf haar een paar boektitels om over homoseksualiteit te lezen. Twee maanden later sprak ik haar weer, ze had nagedacht en voor me gebeden. ‘Op een dag zal God je genezen,’ zei ze. 

In diezelfde tijd had ik mijn coming out op social media. De reacties waren hartverwarmend. Het overgrote deel van mijn Facebookvrienden steunde en steunt mij. Het publiekelijk uit de kast komen blijft belangrijk. Om te laten zien: dit ben ik. Gays bestaan. We zijn normale mensen. Maar ook als boodschap: Leef het leven dat jíj wilt. Het is mooi en bijzonder dat Coming Out Day bestaat, als extra ondersteuning te mogen zijn wie je bent. Daarom ook zet ik mij in voor de LHBTI gemeenschap in Vlaardingen. In Syrië werkte ik als supervisor bij een bank, maar de financiële sector past niet bij mij. Ik wil mensen helpen. Naar ze luisteren. Horen wat ze nodig hebben. En uitdragen dat je niet bang hoeft te zijn om je uit te spreken. Je bent goed zoals je bent. 

Voor mijn zussen blijft het moeilijk, maar ze willen me niet kwijt. Echt accepteren zullen ze het nooit, maar ze respecteren mij om wie ik ben.”