Vlaardingen inclusief: “Als je wilt, kan het. Misschien wat langzamer, maar je kan het wél"

Op 3 december staan we wereldwijd stil bij de Internationale Dag voor Mensen met een Beperking, door de Verenigde Naties ingesteld om aandacht te vragen voor mensenrechten en gelijke kansen. In Nederland kennen we deze dag als Wereld Gehandicapten Dag. Het is een moment om bewust te worden, om te luisteren en om te leren hoe we onze samenleving toegankelijker en inclusiever kunnen maken. Lokaal, regionaal en nationaal.

In Vlaardingen leeft die bewustwording al jarenlang onder inwoners, organisaties en de gemeente. Maar wie er écht dagelijks mee te maken heeft, kan het als geen ander vertellen. Eén van die mensen is Arie: 72 jaar, geboren en getogen Vlaardinger, gepensioneerd ambtenaar én al 44 jaar blind. “Ik kan het niet zien, maar ik kan het wel blijven doen,” zegt hij nuchter. “Het gaat misschien iets langzamer, maar ik kan nog heel veel. Als je wilt, kan het gewoon.”

Een leven vol aanpassing én doorzetten

Blind werd hij door een bedrijfsongeval: een ingrijpende gebeurtenis, zeker met een jong gezin. Maar Arie is niet iemand die bij de pakken neerzit. “In het begin is alles lastig. Je moet ineens leren hoe je überhaupt weer buiten loopt. Maar na al die jaren is veel automatisme geworden. Je leert het jezelf aan.”

Zijn dagen zijn allesbehalve stil. Met een taststok en een flinke dosis organisatievermogen beweegt hij zich zelfstandig door de stad. Drie keer per week loopt hij zelfs hard, wel 8 tot 12 kilometer, samen met een begeleidende vriend. Daarnaast klust hij graag in en rond het huis. “Alle eerste keren zijn moeilijk,” zegt hij, “maar je leert heel snel. Je moet gewoon uitvinden wat de beste manier is.” Toch vraagt het leven buiten soms meer van hem dan van anderen. Obstakels op de stoep, overhangend groen, scooters, fietsen, oplaadkabels... Het zijn voor veel mensen kleine dingen, maar voor mensen die blind zijn of minder mobiel vormen ze serieuze drempels. “Veel mensen staan er echt niet bij stil dat ze iemand daarmee in de weg zitten. Dat geldt net zo goed voor mensen met een rollator of scootmobiel. Niet iedereen is even wendbaar.”

Vlaardingen zet stappen, en Arie loopt mee voorop

Arie heeft niet alleen persoonlijke ervaring, maar ook jarenlange betrokkenheid bij de Stichting VOR (Vlaardings Overleg Revalidatie). Al sinds 1993 zet hij zich in voor een toegankelijker Vlaardingen. “We zijn begonnen met simpele dingen: op- en afritjes, verlichting, anti-inrijpaaltjes. Later kwamen de geleidelijnen en attentietegels. Nu zijn we gevraagd opnieuw te kijken naar de toegankelijkheid van openbare gebouwen.”

En dat werk werpt vruchten af. Arie is positief over de vooruitgang in de stad. Zo vroeg een vrijwilliger van het Vlaardings museum hem onlangs actief om advies: hoe kunnen we nóg toegankelijker worden? Ook is hij enthousiast over de verbouwing van de Grote Kerk, waar de nieuwe bibliotheek en ‘Vlaardingen Woonkamer’ komen. “Prachtig! Een historisch gebouw zó ingericht dat iedereen er gebruik van kan maken. Dat is toch super positief?”

Samenwerken vanaf het begin

Toch ziet Arie nog kansen om het proces te verbeteren. Zijn grote wens? Dat ervaringsdeskundigen eerder worden betrokken bij plannen en projecten. Hij pleit voor wat hij ‘de gouden driehoek’ noemt: een toegankelijkheidsadviseur, een ervaringsdeskundige en iemand van de gemeente of aannemer. “Als die drie samenwerken vanaf het begin, voorkom je dat dingen achteraf moeten worden aangepast. Dat gebeurt nu ook wel, maar het mag nog vaker.”

De kracht van mensen én van vragen durven stellen

Arie is dankbaar voor de hulpvaardigheid die hij vaak tegenkomt. “Mensen willen echt wel helpen. Maar je moet zelf ook durven vragen. Als ik iets niet kan vinden en ik vraag het, dan pakt iemand me zo bij de arm en loopt even mee. Dat is heel fijn.”
Wat hij iedereen op Wereld Gehandicapten Dag wil meegeven, is vooral bewustzijn. “Mensen die met een stok, rollator of hulpmiddelen lopen, moeten soms echt meer moeite doen om van A naar B te komen. Als mensen zich dat iets beter zouden realiseren, zou dat al veel schelen.”

Praten maakt alles makkelijker

Zijn boodschap aan Vlaardingers en bestuurders is simpel, maar krachtig: praat met elkaar.  “Veel dingen gebeuren niet expres. Mensen weten het gewoon niet, hebben het niet door. Maar als je in gesprek gaat, dan kan je samen tot een oplossing komen. Soms is het een hele kleine aanpassing die een groot verschil maakt. Als je elkaar begrijpt, verdwijnen veel problemen vanzelf.” Arie laat zien dat leven met een beperking niet betekent dat je minder kunt, alleen soms anders. Zijn positiviteit en volharding zijn inspirerend. Terwijl de wereld op 3 december stilstaat bij toegankelijkheid en gelijke kansen, loopt hij (soms letterlijk) voorop in een Vlaardingen dat steeds inclusiever wordt.