Vlaardingen - De Kroningslantaarn

In 1897 werd in Vlaardingen een feestcommissie opgericht, ter voorbereiding van de viering van de troonsbestijging in 1898 van Wilhelmina, die dan 18 jaar zou worden en haar moeder, regentes Emma, zou opvolgen. De viering bestond uit diverse feestelijke activiteiten: zanguitvoeringen, een optocht met praalwagens, een illuminatie met vetpotjes en lampions, een tijdelijke fontein op de Westhavenplaats en een groots vuurwerk. Van het batig saldo van de geldinzamelingsactie hoopte het bestuur van de commissie een blijvend gedenkteken te kunnen bekostigen. Dit bedrag bleek echter onvoldoende en met de uitvoering wachtte men tot er meer geld beschikbaar zou komen.

In 1901 werd de verloving van koningin Wilhelmina met Hendrik van Mecklenburg gevierd. Wederom werd een feestcommissie in het leven geroepen, die op de dag van de verloving een volksfeest zou organiseren. Besloten werd een eventueel batig saldo aan te wenden voor de uitvoering van een blijvend gedenkteken aan de troonsbestijging door Wilhelmina in 1898. Inderdaad bleek na de viering een batig saldo beschikbaar. Dankzij een gift van een onbekend gebleven persoon en het resterende geld van de inhuldigingsfeesten kon een ‘monumentale lantaarn’ worden geplaatst, vervaardigd door de firma Braat uit Delft naar een ontwerp van K. Cramer. De totale kosten bedroegen 940 gulden.

Het monument kreeg zijn plek op de hoek van de Parallelweg en de Westhavenkade, vóór het station, waar het op 2 september 1901 ’s avonds werd onthuld. Op een plaquette die op de arduinen voet is bevestigd, valt te lezen: ‘Ter herinnering aan de troonsbestijging van H.M. Koningin Wilhelmina’. Aan de andere zijde van de sokkel staat een gekroonde ‘W’ met de woorden ’31 augustus 1898’. Ter onthulling werden de vijf lantaarns ontstoken en begonnen twee bronzen leeuwenmuilen water te spuiten.

Hoewel deze lantaarn doorgaans wordt aangeduid als ‘Kroningslantaarn’, is dit feitelijk onjuist omdat wij in Nederland geen króning, maar een ínhuldiging van koningen en koninginnen kennen. Naar aanleiding van de restauratie van de lantaarn kreeg de Gemeente Vlaardingen in 1992 de Restauratiepenning van de Historische Vereniging. Nog onlangs is het monument geschilderd, maar de twee gestolen leeuwenmuilen zijn weg en blijven weg.



Afbeeldingen: prentbriefkaarten: 1. uitg. F.J. Hoogland, z.j. 2. Kroningslantaarn uit 1901 voor het Stationsgebouw, uitg. H. v.d. Linde, ca. 1901. Collectie Stadsarchief Vlaardingen.