Vlaardingen is een havenstad. Al in de 14e eeuw dreef de economie van de stad op de scheepvaart. Eerst was vooral de koopvaardij belangrijk, vanaf de 15e eeuw werd de visserij de belangrijkste bron van welvaart in Vlaardingen. In de loop van de 17e eeuw groeide de stad uit tot een echte vissersplaats met een haringpakkerij en een bloeiende vishandel.
In de jaren 60 van de vorige eeuw hebben de oorspronkelijke vissershavens, de Oude Haven en de Koningin Wilhelminahaven, hun functie verloren. De Vlaardingse vissersschepen kozen havens met een meer directe ligging aan zee als thuishaven. Momenteel herinneren de oude pakhuizen, visverwerkende industrie, het Visserijmuseum, de Visbank en het Visserijmonument nog aan het visserijverleden van de stad.
Hoewel Vlaardingen geen vissersstad meer is, is het nog altijd een havenstad. Met verschillende havens die om diverse redenen belangrijk zijn voor de stad.
